![](http://i-read.i-teen.gr/sites/default/files/imagecache/rotated_cover/bookcovers/8382.jpg)
Απόσπασμα
Πριν δυο μέρες, ο αστυνόμος δεν ήξερε καλά καλά τι είναι ένα Στραντιβάριους. Στη βίλα όμως του εφοπλιστή Γουναρόπουλου, όπου τον φώναξαν για να του ανακοινώσουν την κλοπή, του εξήγησαν για τι ακριβώς επρόκειτο. Φιλοξενούσαν έναν διάσημο βιρτουόζο του βιολιού, τον Αλιόσα Μποροντίν, ένα νεαρό αγόρι που είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως παιδί θαύμα. Ήταν ένα πρωί όταν ο διάσημος βιολιστής θέλησε να κάνει λίγη εξάσκηση και
άνοιξε το χρηματοκιβώτιο της βίλας όπου βρισκόταν φυλαγμένο το πολύτιμο βιολί του. Το βιολί όμως είχε εξαφανιστεί! Εξήγησαν στον Ζαφείρη πως επρόκειτο για ένα Στραντιβάριους, ένα παλιό βιολί από τα ελάχιστα που έχουν μείνει στον κόσμο και που η αξία του είναι αμύθητη. Ο Ζαφείρης είχε κάνει την έρευνα ρουτίνας που έπρεπε να κάνει αλλά ένιωθε πως αυτό δε θα τον οδηγούσε πουθενά.
Περίληψη
Ο Αλιόσα Μποροντίν, ένας μουσικός παιδί-θαύμα που φιλοξενείται στη βίλα του εφοπλιστή Γουναρόπουλου, καταγγέλλει στον Μίλτο Ζαφείρη, τον αστυνόμο του νησιού, την κλοπή ενός βιολιού Στραντιβάριους. Μια σειρά από εγκληματικές πράξεις που ακολουθούν γίνονται το αντικείμενο των ερευνών του Ζαφείρη αλλά και της γοητευτικής ντετέκτιβ Έλλης Δανέζη. Θα αποκαλύψουν μια ιστορία πάθους και σκοτεινών συμφερόντων αλλά και έναν μεγάλο έρωτα ανάμεσα σε δύο εφήβους, τον βιολιστή Αλιόσα Μποροντίν και τη φίλη του Λιούμπα.
Η ιστορία, που εκτυλίσσεται στη Ρωσία, στο Παρίσι και σε ένα ελληνικό νησί, αποτελεί μια κλασική περίπτωση καλογραμμένου αστυνομικού μυθιστορήματος που μιλάει για τη μουσική, τον πρώτο έρωτα αλλά και για το θέμα της μετανάστευσης.
Σχετικά Βιβλία
- δες το «Το κλεμμένο βιολί» στο site των Εκδόσεων Πατάκη
- Λίνα Λυχναρά, Επικίνδυνη αναζήτηση, Εκδόσεις Πατάκη
- Λίνα Λυχναρά, Το παιδί με τα δύο πρόσωπα, Εκδόσεις Πατάκη
- Λίνα Λυχναρά, Το μυστικό του παλιού αρχοντικού, Εκδόσεις Πατάκη
- Λίνα Λυχναρά, Τα άλογα της πράσινης κοιλάδας, Εκδόσεις Πατάκη
- Λίνα Λυχναρά, Κίνδυνος στο νησί, Εκδόσεις Κέδρος
- Λίνα Λυχναρά, Έγκλημα στο Λευκό Βουνό, Εκδόσεις Κέδρος
Video
Δες το βίντεο από το «πείραμα» που έγινε με τον διάσημο βιολονίστα Τζόσουα Μπελ, ο οποίος έπαιξε σ’ έναν σταθμό του μετρό της Ουάσιγκτον. Το συμβάν αυτό ενέπνευσε την ιστορία του «Κλεμμένου βιολιού».
Κριτικές
Διάβασε για την κατασκευή των βιολιών Στραντιβάριους και για τα μυστικά τους από το έγκυρο site wiki.kithara.gr
Τα πιο περίφημα και πολύτιμα, για την τελειότητα του ήχου τους, βιολιά κατασκευάστηκαν από τον Αντόνιο Στραντιβάριους, ανάμεσα στο 1650 και το 1737. Υπήρξε ο πιο μεγάλος απ’ όλους τους κατασκευαστές βιολιών, που είχε το δικό του μυστικό για την κατασκευή τους. Χρόνια και χρόνια προσπαθούσαν να ανακαλύψουν σε τι οφείλεται ο εξαιρετικός ήχος των οργάνων του. Πολλοί αποδίδουν την αξία τους στο βερνίκωμα, άλλοι στην ποιότητα του ξύλου που χρησιμοποιούσε κι άλλοι στην ειδική τεχνική που εφάρμοζε ο μεγάλος αυτός κατασκευαστής βιολιών, για να φτιάχνει την εσωτερική επιφάνεια της ηχητικής πλάκας. Όμως, παρ’ όλες τις προσπάθειες, το μυστικό του Στραντιβάριους δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί και τα βιολιά του, που είναι περιζήτητα, στοιχίζουν πάρα πολύ ακριβά. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι κατά το παρελθόν δεν υπήρξαν κι άλλοι εξαίρετοι κατασκευαστές βιολιών, όπως οι περίφημοι μαστόροι της Κρεμόνας, οι Γκουρνέρι, οι Αμάτι, ο Γάσπαρος ντε Σάλο κ.ά. Και φυσικά επιδεξιότατοι κατασκευαστές υπάρχουν και σήμερα.
Αλλά πώς φτιάχνεται ένα βιολί; Μικρά κομμάτια ξύλου, ύστερα από αποξήρανση που κρατάει τουλάχιστον δέκα χρόνια, τα κολλούν σε έξι σημεία μιας φόρμας από μαόνι. Ύστερα, τα τακτοποιούν με λεπτό τρόπο και σε κομψές γραμμές, έτσι που να σχηματίζεται η βάση του γνωστού μας κομψού μοντέλου του οργάνου. Σε αυτά τα μικρά κομμάτια ξύλου και χωρίς να αγγιχτεί η μαονένια φόρμα, κολλούν τα πλευρά από ξύλο συκομουριάς, ή τοιχώματα καμωμένα με το χέρι και πάχους ενός χιλιοστόμετρου. Έτσι έχει πια κατασκευαστεί το ηχείο (η ξυλοδεσιά) του βιολιού. Αφαιρείται το μοντέλο από μαόνι και ακολουθεί μια λεπτεπίλεπτη εργασία: η διακοσμητική χάραξη του οργάνου. Ο κατασκευαστής του βιολιού μεταβάλλεται τώρα σε καλλιτέχνη. Αφού κολληθούν κατόπιν τα δύο μάγουλα και τα πλευρά, το βιολί είναι έτοιμο να δεχτεί τη λαβή, δηλαδή το μανίκι με τις χορδές, που συνδέεται όμως προσωρινά, για να μπορέσουν επί αρκετές εβδομάδες να ελέγξουν την απόδοση του οργάνου. Το βιολί το αφήνουν εν τω μεταξύ να παλιώσει στο φως, όπως λένε οι κατασκευαστές του. Αυτό σημαίνει ότι, εκτός από βερνίκι, για μια περίοδο από έξι ως δώδεκα μήνες δε βάζουν στο όργανο άλλες χρωστικές ουσίες. Το ύπαιθρο κι ο ήλιος κάνουν ύστερα τα υπόλοιπα, δίνοντας στο κάθε βιολί έναν ξεχωριστό χρωματισμό. Τα παλιά ιταλικά βιολιά, π.χ., είχαν μια θαυμάσια ξανθωπή απόχρωση, που τη χρωστούσαν ακριβώς στο ότι για πολύ καιρό είχαν εκτεθεί στο φως. Η εξαιρετική ομορφιά, όσο και η αξία αυτών των βιολιών παρακίνησε μερικούς σύγχρονους κατασκευαστές να κάνουν απομιμήσεις, αλλά ευτυχώς, αυτές οι περιπτώσεις είναι σπάνιες. Άλλωστε δεν έχουν μονό τα παλιά βιολιά αξία. Υπάρχουν βιολιά που κατασκευάστηκαν πρόσφατα και θεωρούνται αυθεντικά κοσμήματα. Τα φτιάχνουν τεχνίτες διατεθειμένοι να αφιερώσουν μήνες για να πετύχουν ένα τέλειο όργανο.
Γιατί, στην πραγματικότητα, λίγοι είναι οι τεχνίτες που σε όλη τους τη ζωή μπόρεσαν να φτιάξουν παραπάνω από εκατό βιολιά.
Σχετικά με την ποιότητα των βιολιών Στραντιβάριους:
Το μυστικό του θεϊκού ήχου των φημισμένων βιολιών Στραντιβάριους ίσως και να έχει... ουράνιες ρίζες!
Εδώ και αιώνες οι ειδικοί διαφωνούσαν για το εάν τα ειδικά βερνίκια ή η κατεργασία του ξύλου ήταν το μυστικό για την αντήχηση βιολιών που πολλοί θεωρούσαν ανώτερης ποιότητας από τα άλλα βιολιά.
Ένας δενδροχρονολόγος (ειδικός στη χρονομέτρηση των δακτυλίων) και ένας κλιματολόγος υποστηρίζουν πως το ξύλο αναπτύσσει ειδικές ακουστικές ιδιότητες καθώς «γερνάει», λόγω μιας εκτεταμένης περιόδου ήπιου χειμώνα και καλοκαιριού.
Η σχέση που υπάρχει μεταξύ των βιολιών, των δέντρων από τα οποία κατασκευάζονται, του κλίματος που υπήρχε τότε αλλά και της πυκνότητας του ξύλου για τη δημιουργία ανώτερης ακουστικής ποιότητας είναι εκπληκτική.
Ο δόκτωρ Χένρι Γκρισίνο Μάγιερ του Πανεπιστημίου του Τενεσί και ο δόκτωρ Λόυντ Μπαρκλ του Πανεπιστημίου Κολούμπια υποστηρίζουν πως μια μικρή «Περίοδος Παγετώνα» που επηρέασε την Ευρώπη από τα μέσα του 15ου έως τα μέσα του 19ου αιώνα περιόρισε την ανάπτυξη των δέντρων αποφέροντας ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό αλπικών ελάτων για τον Αντόνιο Στραντιβάριους και άλλους διάσημους κατασκευαστές βιολιών του 17ου αιώνα.
Η εποχή του παγετώνα έφτασε στο ψυχρότερο σημείο της κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 70 ετών από το 1645 ως το 1715 γνωστή ως Μάουντερ Μίνιμουμ, που πήρε το όνομά της από τον αστρονόμο του 19ου αιώνα Ε. Μάουντερ, που ανέφερε έλλειψη ηλιακής δραστηριότητας αυτή την περίοδο.
Ο Στραντιβάριους γεννήθηκε έναν χρόνο πριν αρχίσει η Περίοδος Μάουντερ και κατασκεύασε τα περίφημα βιολιά του όταν τελείωνε η περίοδος αυτή – η χρυσή του περίοδος ήταν τα έτη 1700-1720.
Ο Λόυντ Μπάρκλ του Πανεπιστημίου Κολούμπια συνέκρινε τις χρονολογίες και αναρωτήθηκε αν υπήρχε κάποια σχέση.
Ήρθε σε επικοινωνία με τον Γκρισίνο-Μάγιερ, έναν δενδροχρονολόγο στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί που χρονολόγησε ένα από τα πιο γνωστά βιολιά του Στραντιβάριους ονόματι «Μεσσίας» στην Αγγλία.
Ο επιστήμονας εξέτασε μία περίοδο 500 ετών από το 1500 έως σήμερα για 16 δάση από έλατα και πεύκα σε πέντε χώρες από τη δυτική Γαλλία ως τη νότια Γερμανία. Ανακάλυψε μία περίοδο αργής ανάπτυξης από το 1625 ως το 1720 που χαρακτηρίζεται από στενούς δακτυλίους των δέντρων. «Οι στενοί δακτύλιοι που υποδεικνύουν την Περίοδο Μάουντερ στην Ευρώπη έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην καλή ακουστική ποιότητα των οργάνων που κατασκευάστηκαν στην Κρεμόνα. Οι στενοί δακτύλιοι του δέντρου όχι μόνο έκαναν πιο δυνατό ακουστικά το βιολί αλλά αύξαναν και την πυκνότητα του ξύλου».
Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το αποκορύφωμα της Εποχής Μάουντερ Μίνιμουμ σε μια στιγμή που οι δεξιότητες των Ιταλών κατασκευαστών βιολιού έφταναν στο ζενίθ τους ίσως κάνει τη διαφορά στον τόνο και την ποιότητα του βιολιού.
Τα πορίσματα των ερευνών τους δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Δενδροχρονολόγηση» του Ιουλίου. (Πηγή του άρθρου η ιστοσελίδα www.enew.gr)
Διάβασε για μια πρόσφατη δημοπρασία βιολιού Στραντιβάριους
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=408090
Διάβασε ένα άρθρο για την ποιότητα του ήχου των βιολιών Στραντιβάριους
http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4687406
Main menu
Ήρωες
Μίλτος Ζαφείρης:
Ο αστυνομικός που έχει αναλάβει την υπόθεση. Επίμονος, εργατικός αλλά και αρκετά μονόχνοτος, μοιάζει να ενοχλείται στην αρχή με την παρουσία της Έλλης Δανέζη, αλλά γρήγορα καταλαβαίνει πως οι γνώσεις και οι διασυνδέσεις της βοηθούν πολύ την έρευνά του.
Λιούμπα:
Έφηβη λαθρομετανάστρια τόσο στο Παρίσι, όπου συναντάει τον Αλιόσα, όσο και στο ελληνικό νησί. Γίνεται, παρά τη θέλησή της, όργανο εκβιασμού από τον «κακό» της ιστορίας.
Σχόλια