![](http://i-read.i-teen.gr/sites/default/files/imagecache/rotated_cover/bookcovers/09066.jpg)
Απόσπασμα
Επιταχύνετε, επιταχύνετε, επιταχύνετε! φωνάζει ο επιστάτης Λι ανεβοκατεβάζοντας τη βέργα στην μπότα. Και προπαντός μη μιλάτε μεταξύ σας! Χασομέρηδες! Τα παιδικά δάχτυλα βγάζουν φωτιές. Κάνει κρύο, κι όμως είναι ιδρωμένα. Με επαναλαμβανόμενες μηχανικές κινήσεις κολλάνε μαύρα μάτια από χάντρες σε τεράστια γούνινα πάντα. Έχει βραδιάσει, το Κρυμμένο Εργοστάσιο φωτίζεται με τις φλόγες που βγάζουν τα κεριά από λίπος γιακ, ο αέρας, φορτωμένος από τις πενήντα αγχωμένες ανάσες, γίνεται βαρύς κι αποπνικτικός. Άλλες φορές τέτοια ώρα θα είχαν σχολάσει, θα έτρωγαν καθισμένοι οκλαδόν την καθημερινή τους ρυζόπιτα, η ελαττωματική όμως παρτίδα παιχνιδιών και ο καιρός που τρέχει αδιαφορώντας για τον ανθρώπινο μόχθο έχουν διπλασιάσει
τον ημερήσιο χρόνο εργασίας. Τα παιδιά δουλεύουν ολημερίς χωρίς σταματημό, κάποια δεν αντέχουν και λιποθυμούν, άλλα, προπαντός τα μικρότερα, δεν κρατιούνται ως το τέλος της βάρδιας, κατουριούνται πάνω τους, ο επιστάτης Λι τα χτυπάει κι εκείνα κλαίνε από ντροπή, σε όσα καθυστερούνε συζητώντας μεταξύ τους ο επιστάτης Λι τούς κόβει για μια μέρα τη ρυζόπιτα και στο τέλος της εβδομάδας διαμαρτύρεται στον αρχιεργάτη Κι-Μπουν πως φέτος δεν του εξασφάλισε «καλή πραμάτεια».
Περίληψη
Κρυμμένο μέσα στα βουνά της Κίνας βρίσκεται ένα εργοστάσιο παιχνιδιών, στο οποίο εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες παιδιά. Τα πενήντα παιδιά του αρχιεργάτη Κι-Μπουν. Ανάμεσα σ’ αυτά και ο Χουάνγκ-Σιάο, ο οποίος ανακαλύπτει πως τα παιχνίδια που κατασκευάζουν προορίζονται για τα παιδιά της Δύσης. Για την ακρίβεια, είναι τα παιχνίδια που κάνει δώρο ο Άγιος Βασίλης στα παιδιά της Δύσης. Και σ’ αυτούς; Γιατί κανείς δεν κάνει δώρα σ’ αυτούς; Γιατί δεν περνάει απ’ αυτούς ο Άγιος Βασίλης;
Την ίδια απορία έχουν και οι μαθητές ενός χωριού κάπου εκεί κοντά, που με τόσο κόπο πείθει να έρχονται στο σχολείο μετά τις δουλειές τους στα χωράφια ο δάσκαλος Μι-Γουάνγκ. Για να τα δελεάσει, ο δάσκαλος αποφασίζει να κατασκευάσει μόνος του τα δώρα τους και να τους τα μοιράσει ως Άγιος Βασίλης. Μόνο που την ημέρα εκείνη τη γιορτινή που ο δάσκαλος έχει ντυθεί Άγιος Βασίλης, τη μέρα εκείνη που χιόνι πυκνό έχει καλύψει τα βουνά κι ο άνεμος φυσά παγωμένος, τα πενήντα παιδιά του αρχιεργάτη Κι-Μπουν αποφασίζουν να το σκάσουν από το εργοστάσιο παιχνιδιών με προορισμό τη Δύση. Μαντέψτε, όμως, ποιον συναντούν σ’ ένα μικρό χωριό πίσω από το βουνό, στην είσοδο ενός σχολείου…
Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία γραμμένη για να καταγγείλει την παιδική εργασία, που παρασύρει τον αναγνώστη στα βάθη της Κίνας, κάνοντάς τον συμμέτοχο τόσο στο δράμα των παιδιών που εργάζονται στο εργοστάσιο, όσο και στους φόβους αλλά και στο πείσμα του δασκάλου, που προσπαθεί να βρει τρόπους για να φέρει τα παιδιά του χωριού στο σχολείο.
Κριτικές
«Η Βησσαρία Ζορμπά–Ραμμοπούλου δημιούργησε ένα καθ’ όλα αξιόλογο μυθιστόρημα, φροντίζοντας να μην ακολουθήσει τον εύκολο (ή δύσκολο – εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς) δρόμο της συναισθηματικής εμπλοκής, αλλά αυτόν της παρατήρησης των γεγονότων και του διακριτικού σχολιασμού τους». Παπάκι στην μπανιέρα
Διάβασε απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στον Χρήστο Δασκαλάκη για το culturenow.gr
«Η ενασχόληση μου με τα παιδιά και τη συγγραφή έχουν προσφέρει στη ζωή μου ανεκτίμητο πλούτο. Εκτός από νόημα και σκοπό, έχουν χαρίσει στην ύπαρξη μου βάθος και εύρος απροσδόκητο, εμπειρίες και σοφία. Τόσο η συγγραφή, όσο και τα παιδιά, χαρίζουν στο μυαλό διαύγεια και στην καρδιά καθαρότητα… Το Εργοστάσιο Παιχνιδιών θίγει πρώτα από όλα την παράνομη παιδική εργασία, και ως παράπλευρο και συνακόλουθο ζήτημα, τη σχολική διαρροή. Επειδή πρόκειται για εργοστάσιο στο οποίο μικρά παιδιά λόγω ανέχειας, υπό σκληρότατες συνθήκες, κατασκευάζουν παιχνίδια, ήθελα το θέμα να τοποθετηθεί χρονικά μέσα στις γιορτές, για να αναδειχτεί η τραγική ειρωνεία αυτής τη αντινομίας: όταν άλλα παιδιά, υπό φυσιολογικές συνθήκες, αναμένουν δώρα και παιχνίδια, κάποια άλλα λιγότερο τυχερά, αναγκάζονται να αυξήσουν τους ρυθμούς εργασίας τους για να προλάβουν οι κατασκευαστές τις προθεσμίες…! Για εμένα οι γιορτές είναι μια περίοδος χαράς και οικογενειακής θαλπωρής, αλλά ταυτόχρονα και μια ευκαιρία αναστοχασμού, μια ευκαιρία να επανεκτιμήσουμε τα αυτονόητα και να νιώσουμε ευγνωμοσύνη για αυτά. Αφορμή για το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως και για τα περισσότερα εφηβικά μου μυθιστορήματα, είναι νομίζω οι εμπειρίες και τα βιώματα που έχω ως εκπαιδευτικός και ερευνήτρια. Αυτά τα δύο καθορίζουν το τι ψάχνω στον Τύπο και το Διαδίκτυο, τι ερευνώ και ψάχνω βαθύτερα. Συνυφασμένα βέβαια πάντοτε με τη σταθερή μου προσήλωση να προσφέρω στους νεαρούς αναγνώστες υγιή κοινωνικό προβληματισμό, διέξοδο των ανησυχιών της ηλικίας και λογοτεχνική απόλαυση». […]
Βησσαρία Ζορμπά-Ραμμοπούλου: «Το κρυμμένο εργοστάσιο παιχνιδιών» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη, 4/2/2016
Η Βησσαρία Ζορμπά-Ραμμοπούλου είναι φιλόλογος και συγγραφέας. Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο Αγρίνιο, όπου εργάζεται ως καθηγήτρια. Είναι μια καταξιωμένη συγγραφέας με έντονους κοινωνικούς προβληματισμούς, σαφής, ρεαλιστική και σταθερή στις απόψεις της, στον τρόπο σκέψης, αντιμετώπισης και διαχείρισης των θεμάτων που πραγματεύεται συγγραφικά. Η ευανάγνωστη, αναγνωρίσιμη γραφή της, ωστόσο, δε στερείται τρυφερότητας και λυρισμού.
Οι κεντρικοί ήρωές της είναι παιδιά, δε λείπουν όμως και οι μεγάλοι, άλλοτε με θετικό και ενίοτε με αρνητικό ρόλο, ίσαμε τα όρια τραγωδίας. Οι προβληματισμοί της είναι ανθρωποκεντρικοί. Την απασχολεί ο άνθρωπος και τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου, οι διαπροσωπικές και διανθρώπινες σχέσεις, με κέντρο πάντα ή σχεδόν πάντα το παιδί και τον έφηβο. Έχει γράψει ποιήματα για μικρούς και μεγάλους, διηγήματα, θέατρο, μυθιστορήματα ιστορικά, σύγχρονου κοινωνικού προβληματισμού και αστυνομικά. Για πολλά από τα έργα της έχει τιμηθεί με βραβεία και επαίνους σε πανελλήνιους διαγωνισμούς και από σωματεία. [...]
Διάβασε ολόκληρη την περιγραφή στο diastixo.gr
[...] Η έμπειρη και αισθαντική συγγραφέας καταφέρνει να κάνει την καταγγελία ανάγλυφα πειστική μέσα στις 159 σελίδες του μυθιστορήματος. Να φέρει τη δράση στα σωστά επίπεδα και να οδηγήσει την αφήγηση στον στόχο της: στο ξημέρωμα μιας καινούριας μέρας με την επιστροφή των παιδιών στην ελευθερία που συμπίπτει με την αλλαγή τού χρόνου συμβολικά και πραγματικά. Καταλήγει σε λύση του δράματος και κάθαρση, όπως συμβαίνει στην αρχαία τραγωδία.
Πρόκειται για ολοκληρωμένο έργο, με αρχή, μέση και τέλος, ευανάγνωστο, γλαφυρό, η γλώσσα άψογη λογοτεχνικά, ζωντανή, ισόρροπη, χωρίς εντυπωσιακούς, άσκοπους πειραματισμούς, ουσιαστική. Οι λέξεις και οι φράσεις της είναι καίριες και περιεκτικές, εκφράζουν συγκεκριμένα πράγματα. Δεν καταφεύγει σε περιττολογίες για υποστυλώματα. Η γνώση της ελληνικής γλώσσας σε όλα τα επίπεδα της εξελικτικής της πορείας, η κυριαρχία και η σωστή αντιμετώπιση και χρήση της, είναι το ακαταμάχητο εργαλείο της συγγραφέως. Ακολουθεί τα κλασικά πρότυπα, χρησιμοποιεί τις δυνατότητες που παρέχει ο δοκιμασμένος τρόπος σύνθεσης μιας μυθιστορίας. Στήνει το σκηνικό της δράσης των ηρώων με γνώση και μαεστρία, ανάλογα με τις απαιτήσεις πλοκής και ανέλιξης του έργου της.
Το Κρυμμένο εργοστάσιο παιχνιδιών καταγγέλλει με εύσχημο τρόπο ένα πρόβλημα, δυστυχώς διαχρονικό, την εκμετάλλευση των παιδιών τόσο από γονείς, όσο και από ανάλγητους εργοδότες, που μεταχειρίζονται τα παιδιά εχθρικά ως απάνθρωπα. Και να προσθέσω ότι το έργο αντέχει σε πολλές, διαφορετικές αναγνώσεις και προσφέρεται για θεατρική και κινηματογραφική μεταφορά.
Διακρίσεις
- ΒΡΑΒΕΙΟ Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου - Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ
Main menu
Ήρωες
Μι-Γουάνγκ:
ο δάσκαλος που θα θέλαμε να έχουμε όλοι. Αυτός που αγαπάει τα παιδιά, αγαπάει και τη δουλειά του…